13.00 uur
Un Prophète
(2009, Frankrijk/Italië, 150 min.)
Regisseur: Jacques Audiard
Acteurs: Tahar Rahim (Malik El Djebena), Niels Arestrup (César Luciani), Reda Kateb (Jordi)
Un Prophète is in 2010 genomineerd voor de Oscar voor beste niet-Engelstalige film. Op diverse filmfestivals, waaronder Cannes, werd de film al bekroond. Wanneer de Frans-Arabische Malik El Djebena (glansrol van Tahar Rahim) de gevangenis binnenkomt, is hij jong, schuchter en onervaren. Voor Malik is de gevangenis een angstaanjagende plek. De onduidelijke gevangenishiërarchie wordt gevormd door diverse clans en groeperingen. Een van de clans wordt gevormd door de Corsicaanse maffia, waarvan de oudere César Luciani (geweldige rol van Niels Arestrup) aan het hoofd staat. Malik begrijpt goed dat hij het in zijn eentje niet zal redden en als César hem benadert voor een klus laat hij zijn normbesef achter zich. Wat volgt is een intrigerend machtsspel tussen Malik, César en de overige clans.
’Audiard doet in interviews bescheiden over zijn ambities. Hij wilde een echte genrefilm maken, een Europese gevangenisfilm. Daar is hij al zeer in geslaagd, maar zijn film overstijgt het genre. Niet voor niets leidde Un prophète in Frankrijk tot discussies over het gevangeniswezen, met z'n overvolle cellen, geweldsuitbarstingen, corrupte bewakers en vrijelijk te verkrijgen drugs’ (NRC)
16.45 uur
A Country Teacher
(2008, Tsjechië/Frankrijk/Duitsland, 113 min.)
Regisseur: Bohdan Sláma
Acteurs: Pavel Liska (onderwijzer Petr), Zuzana Bydzovská (Marie)
Op zoek naar vergetelheid besluit een onderwijzer uit Praag de stad te verlaten en een baan op een plattelandsschool te accepteren. Terwijl hij geleidelijk zijn draai vindt in het dorpsgebeuren ontstaat er een vriendschap met boerin Marie en haar zoon Lada. Door deze vriendschap lijken ze alle drie beter om te kunnen gaan met hun demonen: vooroordelen, eenzaamheid en onbeantwoorde liefde. Tot opeens de ex-geliefde van de onderwijzer langskomt. Er wordt een enorme scène getrapt en het zojuist met zoveel moeite herwonnen zelfvertrouwen en mededogen van de hoofdpersonen wordt pijnlijk op de proef gesteld.
’De kracht van A Country Teacher schuilt in de details: het prachtige camerawerk, de fraaie muziek, de sterke acteerprestaties, en de knap getroffen sfeer van een lange, lome zomer’ (Cinema.nl)
20.00 uur
Lourdes
(2009, Oostenrijk/Frankrijk/Duitsland, 96 min.)
Regisseur: Jessica Hausner
Acteurs: Sylvie Testud (Christine), Léa Seydoux (Maria), Gilette Barbier (Fr. Hartl), Elina Löwensohn (Cécile), Bruno Todeschini (Kuno)
De Oostenrijkse regisseur Jessica Hausner vond in Lourdes de ideale setting voor een tegelijkertijd devoot en ironisch verhaal. Het kostte Jessica Hauser een jaar onderhandelen. Pas toen kreeg ze toestemming om in 's werelds bekendste bedevaartsoord te mogen draaien. Ironisch, want het leeuwendeel van het verhaal speelt zich binnenskamers af, in hotelkamers, gebedsruimtes en, uiteraard, in de beroemde grot. Waar de camera zich een enkele keer in de buitenlucht waagt, staan de Pyreneeën garant voor een dramatische achtergrond. Maar ook de natuur wordt in precieze shots gevangen. De suggestie dat er elk moment 'iets' zou kunnen gebeuren is nooit ver weg. Ook ms-patient Christine hoopt stiekem op genezing, hoewel haar keuze voor de reisbestemming niet nadrukkelijk religieus maar eerder praktisch van aard is. Liever was ze naar Rome gegaan. Maar in de categorie 'georganiseerde rolstoelreizen' is Lourdes nu eenmaal een onvermijdelijk nummer. Toch is ook Lourdes niet zonder attracties. Neem bijvoorbeeld de knappe vrijwilliger Kuno. Diens charme gaat ook niet onopgemerkt voorbij aan Christine's persoonlijke begeleidster Maria. In Lourdes wordt niet veel (uit)gesproken. Hauser brengt zelfs wonderlijke wendingen met de nodige nuchterheid. Ze is niet geïnteresseerd in een groots statement. De balans tussen devotie en ironie slaat nooit naar één kant door: het is aan de toeschouwer zelf om conclusies te trekken. Ondertussen valt er voor die kijker veel te genieten, want Lourdes is letterlijk een plaatje. (bron: IFFR) 
